Dadels groeien in grote vruchtentrossen. Een dadelpalm in volle dracht kan 80 tot 100 kg dadels geven per jaar.

Een dadel is 4 tot 7 cm. lang en heeft een glimmende bruine schil.

Dadels kunnen vers en gedroogd gegeten worden.

Het allerbeste zijn verse dadels. Ze zijn minder zoet en smaken overheerlijk.

Saoedi-Arabië, Irak en Iran zijn tegenwoordig de grootste leveranciers van de dadel. Het land dat de dadel geruime tijd als nummer één op de exportlijst noteerde was Oman. Dit land heeft de ambitie opnieuw aanvoerder onder de dadelexporteurs te worden, en ontwikkelt daarom alternatieve toepassingen dan de dadel als kant en klare voedselbron.Met behulp van

Westerse investeerders worden producten als dadelsuiker, dadelsiroop en snoep ontwikkeld. Als het aan Oman ligt wordt de dadel in Europa net zo populair als in de Arabische landen.En daar zijn gezonde én lekkere redenen voor. Natuurlijk is een dadel erg zoet en daarin ligt ook tegelijk een gevaar. Zelfs al zijn de suikers natuurlijke vruchtensuikers, bestaat het risico dat een overdaad aan suiker wordt gebruikt door dergelijke geconcentreerde voedingsbron. Daarom is het noodzakelijk om het gebruik van dadels te ‘rantsoeneren’. Het is een zoete traktatie, maar alles wat teveel is verliest al snel dat zachtaardige karakter en keert zich tenslotte tegen de mens.

Het is moeilijk uit te maken hoe veel dadels veilig zijn voor een persoon. Dat hangt af van de rest van de voeding: welke andere bronnen van koolhydraten werden er verder gebruikt. Bovendien is de arbeidsintensiteit van een persoon ook doorslaggevend. In ieder geval wordt al snel duidelijk dat dadels niet per kilo moeten worden gegeten, maar met enkele tegelijk.