In het kruidenboek van Lobelius uit 1554 werden 3 bladzijden aan de peren besteed, en dat is even veel als aan de appels.

Er staat dat peren "voedzamer zijn dan appelen". "Zoete peren bevorderen de eetlust, verruimen de keel en lessen de dorst". Peren hebben een regulerende invloed op de stoelgang. Dat wist men toen reeds. Nu weten wij echter, dat alle voeding die voor menselijke consumptie in aanmerking komt, (rijp fruit & groenten) dat doet. En dat de dagelijkse consumptie van fruit essentieel is voor een normale en regelmatige stoelgang.

Door het bevorderen van de zenuwactiviteit zijn peren ideale voeding voor wie zich op intellectueel niveau begeeft want de meeste peren bevatten heel wat natuurlijke suiker. Voor scholieren in examentijd en voor iedereen die veel eist van zijn zenuwen, zouden peren niet op het menu mogen ontbreken. Zoals al het plantaardige voedsel bevatten peren veel kalium. Kalium geldt als een inwendig reinigingsmiddel (voor de spijsvertering) en neutraliseert teveel aan maagzuur. Daarenboven werkt kalium normaliserend op de hartspier en speelt een rol ter voorkoming van hoge bloeddruk.

Peren activeren de werking van de dikke darm, maar men mag ze niet als dessert eten, zoals dit geldt voor iedere fruitsoort. Dit is een primaire combinatieregel.

Maak een sappige maaltijd van de peren van het seizoen (er zijn er heel wat), of eet ze samen met andere zoete of half-zure vruchten. Op te merken is de aanwezigheid van magnesium: wie regelmatig peren eet, zal met dit mineraal zeker geen problemen hebben en behoedt zichzelf voor een hele reeks nare kwalen die iets met magnesium te maken hebben: het gros van het verdedigingsmechanisme en de suikerstofwisseling.

We weten allemaal, dat een rijpe peer, naast overvloedig sappig, ook erg zoet kan zijn. Het suikergehalte kan zeer verschillend zijn, maar de meeste tafelperen kunnen in rijpe toestand tot de verse zoete vruchten gerekend worden met een suikergehalte tussen 14 en 21 %. Een halve kilo peren bevatten snel 100 gr. natuurlijke suikers en zorgen voor een overvloed aan energie. Al of niet in kombinatie met ander fruit zorgt dit voor een goede start van de dag.

Peren kunnen ook gedroogd worden. Men vindt ze minder vaak in de handel. Vraag erom, ze zijn zeker te koop in de natuurwinkel en één of twee gedroogde peren kunnen een prima energie-aanvulling zijn halfweg de voormiddag. Gedroogde peren verteren echter wel een stuk beter als je ze vooraf weekt. In het andere geval moet je ze heel lang in de mond laten zwellen. Zo heb je er ook heel lang plezier aan. Nog een tip : Gedroogde boerenperen, zouden, mits dagelijks gegeten een oplossing kunnen bieden bij bloedarmoede.

Voedingswaarde:

De gemakkelijk opneembare suikers, in kombinatie met het natuurlijke calcium dat eveneens gemakkelijk wordt opgenomen, maken de peer tot een vrucht met bijzondere betekenis. Het is zeker geen kalkrover, zoals de gebruikelijke snoepjes , maar levend voedsel, recht uit het paradijs.

Peren rekenen ernstig af met diarree. Zelfs hardnekkige diarree wil nogal eens wijken voor een perenkuur.

Een perenkuur werd vroeger meer aanbevolen als leverversterkende herstelkuur. Het eten van peren activeert de galblaas en de pancreas. In het begin van een perenkuur kunnen dan wel krachtige bijverschijnselen optreden, doch die zijn niet abnormaal. De gebruikelijke reinigingsverschijnselen kunnen hierbij net zoveel aan bod komen.

Vooral de kweepeer is bekend als middel tegen diarree (door zijn licht samentrekkende werking). Goed rijpe kweepeer kan, in kleine stukjes gesneden, gegeten worden. Het eten van enkele stukjes kweepeer, meerdere malen per dag, is nuttig bij mondaandoeningen, tandvleesbloedingen en bij aambeien. Meestal worden kweeperen gestoofd of samen met appel geraspt gegeten.

Nu is het zo, dat alle kwalen een oorsprong hebben. Diarree komt niet vanzelf. Meestal ligt er een ernstige voedingsfout aan de basis van deze kwaal. Deze dient dan bijgevolg te worden vermeden. Zo geldt dat ook voor lever- en/of pancreasproblemen. Als een orgaan ziek is, dan moeten alle nodige maatregelen genomen worden om het gezond te maken.

Heel wat peren heben een ruwe schil.Het verdient aanbeveling om dergelijke peren te schillen. Het is een verkeerd idee, dat schillen als 'ballast' moeten dienen. Zelfs het vruchtvlees van de geschilde peer bevat nog steeds 2 % cellulose. Bij de gedroogde peer kan dit oplopen tot 5 %. Weinig voedingsmiddelen zullen dit evenaren. Voor sommige mensen met een gevoelige vertering kan dit zelfs té veel zijn, waardoor ze slechts matig gebruik moeten maken van peren.

Er zijn oneindig veel soorten peren. Probeer ze één voor één. Tijdens de herfst en de winter zal je ze niet willen missen.