Met aardbeien begint het fruitseizoen. Ongetwijfeld kunnen aardbeien tot de meest begeerde en gewaardeerde vruchten rekenen die we kennen.

Aanvankelijk kende men uitsluitend de wilde aardbeitjes, die niet zo groot zijn, doch zeer zoet zijn en een aantrekkelijk aroma hebben. De teelt ervan bloeit opnieuw op, omdat kenners nog steeds dit fijne aroma weten te waarderen.

De aardbei, een schijnvrucht

De aardbei is net als de ananas een schijnvrucht : aan de buitenkant is het oppervlak bezaaid met honderden pitjes. Er zijn vele soorten aardbeien die allen hun typische vorm en smaak hebben. Afhankelijk van de bodemgesteldheid en de bemesting kan elke soort lichte verschillen hebben wat smaak en grootte betreft. Wat vooral niet vergeten mag worden: een dosis zon zorgt voor een kwaliteitsvrucht.

Door teeltspreiding en het wegknippen van de eerste bloem bij de tweemaal dragende planten, is er een overvloedige aanvoer van aardbeien die minstens drie tot vier maanden duurt. Nieuwe teelttechnieken zorgen er zelfs voor dat aardbeien gedurende zeven maanden in een jaar te koop zijn.

Aardbei en netelroos

Sommige mensen krijgen na enkele keren aardbeien te hebben gegeten een uitslag die op netelroos lijkt. Men denkt daarom dat het eten van aardbeien een stof aanbrengt die door het lichaam niet geapprecieerd wordt. Meestal is dit echter het gevolg van een combinatiefout of de slechte toestand van het darmslijmvlies. Veel mensen hebben de slechte gewoonte aardbeien (met suiker) te eten met of op een boterham. Deze combinatie is verkeerd. De vruchtenzuren van de aardbeien (zelfs al proef je ze minder door de toevoeging van suiker) verhinderen de vertering van het zetmeel. Eet men aardbeien, zonder enige toevoeging, voldoende tijd verwijderd van een andere maaltijd, dan zal men ongetwijfeld geen enkel probleem hebben met het eten ervan.

Biologische aardbeien

Het is beter biologische vruchten te kopen, of toch in elk geval vruchten, die niet in aanraking zijn gekomen met enig chemisch bestanddeel. De tere vrucht, die een aardbei toch is, is niet gemakkelijk te wassen; wat ook niet nodig is bij gezonde vruchten die er met het blote oog proper uitzien. De chemische vervuiling “ziet” men niet, en daar schuilt steeds het gevaar bij niet-biologische vruchten.

Aardbeien behoren tot de natuurlijke voedingsmiddelen met het grootste gebruik van chemicaliën per vierkante meter. Hoe gezond aardbeien ook zijn, vormt dit toch een groot bezwaar in het toepassen van zijn vele mogelijke gezondheidskuren, bv. Bij bloedarmoede, verslanken, e.v.a.

Lage caloriewaarde

Van onze bekende vruchten hebben de aardbeien wellicht de laagste caloriewaarde, maar juist daarom worden ze zo goed opgenomen en zijn ze zo waardevol.

De aardbei bevat +/- 89 % water ( ter vergelijking: komkommers bevatten 97 % water, en zijn nog waardevol!). Daarnaast een rijkdom aan vitamines en mineralen: vooral calcium (18 mg./100 gr.) en ijzer. Ook calcium en kalium zijn goed vertegenwoordigd.

Alle vruchten bevatten veel kalium en ontwateren het organisme van zijn overtollige water (vastgehouden door verkeerde voeding, specerijen, zout).

Aardbeien en natuurgeneeskunde

Oude natuurgeneeskundigen geven ons tal van referenties waarvoor aardbeien goed zijn. Fontenelle, die als honderdjarige overleed, schreef zijn hoge leeftijd toe aan het veelvuldig eten van aardbeien. Veel van de genezingen, bekomen door aardbeien, zijn verklaarbaar door de veelzijdige samenstelling van aardbeien en door enkele speciale stoffen die erin voorkomen en waaraan genezende werkingen worden toegeschreven.

In werkelijkheid moet men naar het geheel van de omstandigheden kijken, waarin de aardbeien worden gegeten en hoe men verder leeft en eet. Aardbeien doen namelijk geen wonderen. Een halve kilogram rijpe aardbeien vormt een heerlijke, onovertrefbare maaltijd.

Meer info:

• Cursus Voeding en Gezondheid – lesbundel C – Fruit

• Brochure Fruit in de Voeding en als Geneesmiddel