 |
|||
 |
|||
 |
|||
 |
|||
|
Groenten spelen een belangrijke rol in een gezonde voeding, door het toeleveren van vitale mineralen en vitamines. Welke voedingswijze wij ook zouden kiezen, ze is niet denkbaar zonder groenten.
Een voeding die voornamelijk uit eiwitten, vetten en koolhydraten zou bestaan zou al een heel stuk minder probleemvormend zijn, indien zij rijkelijk begeleid zou worden met een toevoeging van een ruim assortiment van groenten. Een populaire definitie van groenten is: plantendeel waarvan het eetbaar gedeelte op een of andere manier in de keuken of de voeding kan gebruikt worden met een culinaire toepassing, en verschillend van fruit. Wat zijn ‘groenten’ In essentie gaat het om bladgewassen, stengelgewassen en wortelgewassen die gekweekt worden om hun eetbaar gedeelte, of spontaan groeien terwijl hun wortel of blad in de voeding kan worden toegepast. Zuiver botanisch gezien zijn alle "groenten" waarvan het eetbaar gedeelte bestaat uit de resultaten van de ontwikkeling van een bevruchte bloem, zoals komkommers, paprika's, tuinbonen enz. "vruchten". De ware betekenis van groenten wordt door de meeste westerlingen onvoldoende op waarde geschat. Dat valt af te lezen uit het totaal bedrag dat gemiddeld wordt gespendeerd aan voeding. De proportie die uit dit budget wordt besteed aan groenten is minder dan 10 %. Misverstand Het publiek - zowel de professionelen als de leken - kunnen verrast opkijken wanneer ze de studies van voedingsstudies die te maken hebben met de waarde van groenten, onder ogen krijgen. Al deze studies brengen de opmerkelijke kwaliteiten aan het licht van bladgewassen, waarvan de eetbare bladeren in de voeding worden gebruikt. Maar er is bij groenten ook een "maar". Veel bladgewassen zouden een zeer mooie rol kunnen spelen in de voeding, ware het niet dat het blad veel te hoge dosissen tannine bevat. Daardoor zijn deze planten niet acceptabel. Een ander negatief punt is dat veel groenten niet meer aanvaard kunnen worden vanwege hun zwakke en totaal verkeerde bereidingstechnieken die de waarde ervan geheel vernietigt, zowel op het vlak van smaak als op het vlak van voedingswaarde. Onbekend, onbemind... In de huishouding van het gemiddelde gezin zijn groenten beperkt tot een klein toemaatje en stellen niet veel voor. Sommige mensen zien appelmoes als hun groenten en zout als hun kruiden. Er is een hele weg af te leggen, wanneer wij deze mensen willen benaderen en hen enkele gezonde basisprincipes willen bijbrengen. Ofwel zijn groenten herleid tot het blad sla, bedekt met een zware klad mayonaise en belegd met het stuk vlees of vis. Soms wordt het blad sla vergeten, en verdwijnt het na de maaltijd met de lege borden naar de afval. De groenten waren dan niet meer dan een garnituur voor de maaltijd, niet waard om gegeten te worden. De gekookte groenten worden vaak herleid tot erwten of boontjes uit blik en maïs, gekookte aardappels en/of zuurkool. De kennis van het publiek omtrent groenten en fruit is nog erg beperkt en men kan derhalve begrijpen, dat wanneer men komt vertellen om van fruit en groenten te leven, men grote ogen trekt. Onmiddellijk wordt hun eigen kennis van fruit en groenten hieraan getoetst en daar valt niet van te leven, vindt men. Teeltwijze Een andere factor die de hygiënische principes doorkruist, is de slechte manier van kweken en opgroeien van planten in commerciële tuinbouwbedrijven. Het constant gebruik van dezelfde arme grond bij het opkweken van onze voedingsplanten, zorgt voor het ontbreken van voedingsstoffen. Om ononderbroken voedingsgewassen voort te brengen gebruikt men eenzijdige meststoffen die de bodem uitputten. Dit verschaft planten met een zwakke kwaliteit. De meeste commerciële meststoffen bevatten grote hoeveelheden stikstof, kalium en fosforzuur en forceren een snelle groei van zwakke planten, ten nadele van de kwaliteit van het product. Zij die alleen groenten eten, afkomstig van markten en grootwarenhuizen, verschaffen weinig basisstoffen om sterk weefsel te maken. Zwakke planten geven zwakke mensen; hoe zouden we iets anders kunnen verwachten? Plantenlaboratorium Heb je er ooit aan gedacht, dat iedere krop salade, iedere kilo wortelen of elke aardappel, elk op hun beurt een variatie van minstens 500 verschillende substanties inhouden? Natuurlijk denk je meteen aan voedingsstoffen zoals koolhydraten, vetten en eiwitten; misschien zelfs aan vitamines en mineralen, misschien bedenk je zelfs nog een plaatsje voor de enzymen. Zelfs met deze bescheiden opsomming komen we met rode kaken te staan als we zien wat elke gegroeide plant te bieden heeft. Zelden zullen we met bovenstaande opsomming tot vijftig of honderd verschillende stoffen komen. Er is véél méér in onze groenten. En in contrast Daar tegenover staat het Klassieke Europese Dieet Gezuiverd van Waardevolle Stoffen (KEDGWS), een dieet waarin deze fijne elementen ontbreken of ontoereikend voorkomen. Langzaam maar zeker leidt een dergelijk voedingssysteem tot fundamentele verzwakking van de natuurlijke afweerkrachten en het vermogen van het organisme zelf om zich in stand te houden of zichzelf te genezen. Het is bedroevend om vast te stellen dat wij zo weinig interesse hebben in die wérkelijk natuurlijke substanties en hun eigenschappen voor het menselijk organisme. Oorzaak en gevolg Zwaarlijvigheid, hartlijden, borst- of prostaatkanker, seksuele disfunctie, ontreddering van het immuunsysteem, geboorteletsels, onvruchtbaarheid, diabetes en depressie volgen de stroom van de voedselverfijning zoals de nacht op de dag volgt. Maar wie brengt dit in verband met de voeding die men eet? Het ziet er allemaal zo clean en 'wetenschappelijk' uit. Er zijn zo bv. op dit ogenblik minstens 300.000 voedingsstoffen die wel onderkend zijn en waarvan men de natuurlijke bron kent, maar waarvan men verder nauwelijks iets af weet. De grootste gezondheidsontdekking van de eeuw is zeker het bestaan van de phytochemicaliën. Deze stoffen natuurlijke chemische verbindingen in planten, verklaren voor het overgrote deel de geneeskracht van voeding en kruiden. Sommige ervan zijn anti-inflammatoir, antibacterieel, gaan afbraak van het skelet tegen, enz. Veel phytochemicaliën hebben de eigenschap vrije radicalen te capteren en ze te verhinderen het DNA te beschadigen. Unieke combinatie Het grote voordeel van planten is, dat ze niet één van deze phyto-chemicaliën bevatten, maar een grote verzameling van deze stoffen, die in onderling verband staan. Elk van deze phytochemicaliën kan afzonderlijk toxisch, schadelijk of effecten veroorzakend zijn, vooral dan in geïsoleerde en geconcentreerde vorm. Binnen het geheel van de plant en in zijn normale verhoudingen hebben we te maken met een evenwichtig samengaan van alle substanties die gezondheidsbevorderend zijn. Vijfentwintig procent van de op dit ogenblik voorgeschreven medicijnen zijn chemische, kunstmatige nabootsingen van phytochemicaliën. De geschiedenis herhaalt zich. We blijven de natuur observeren en uitzoeken of niet één van die stoffen onze gezondheid kan teruggeven. Maar we zullen er nooit in slagen de voeding met zijn enorme waaier van stoffen de pas af te snijden. Een natuurlijke, levende voeding zal nooit overbodig of achterhaald worden, zelfs niet wanneer we nog veel méér over de chemische en biologische wetten te weten zouden komen. Wetenschap vervangt niet het Wonder Een wetenschapper zei ooit: "Hoe meer we te weten komen, hoe meer we moeten vaststellen dat we eigenlijk nog niets weten." We kunnen onze lezers alleen maar aansporen meer gebruik te maken van echte, onvervalste natuurlijke voeding die gegroeid is. We blijven steeds hameren op hetzelfde aambeeld, maar dat is vooral omdat we er zo rotsvast van overtuigd zijn dat de natuur gelijk heeft en dat wij door het navolgen van de natuur de beste weg inslaan. Observatie en interpretatie van de gegevens leert ons welke de plaats is van de mens in de biologische context. Wie groenten en fruit heeft weten te waarderen, zal minder en minder belangstelling hebben voor het KEDGWS, want dit blijkt tenslotte een afgekookte en smakeloze troep die zonder extreme smaak-versterkers niet te vreten zou zijn. De groene wederhelft... Het aanbod van fruit en groenten is het hele jaar door fantastisch. Groenten zijn de natuurlijke aanvulling van fruit. Wij hebben wel de luxe om een heel jaar door te genieten van fruit door de aanvoer wereldwijd. Onze voorouders kenden dit niet en waren veel meer op groenten aangewezen. Groenten nemen een heel jaar door een vaste plaats in de voeding en het is ook makkelijker om dankzij groenten aan zelfvoorziening te doen. Doorheen seizoenen In het voorjaar kennen we jonge voorjaarsgroenten, aangevuld met wilde groenten (bladgewassen). Verder in het jaar vormen zich kleine knolletjes en kennen we typische lentegroenten. Aan het einde van de zomer, tegen het begin van de herfst is het groentenaanbod compleet. Er is volop sla, andijvie, in alle kleuren, in alle vormen en smaken. Rijkelijke en overvloedige bladgewassen die in de dagelijkse voeding niet ontbreken. Er zijn aardappels, pompoenen, kolen, tomaten, komkommers... En men proeft werkelijk dat dit groenten zijn uit het seizoen. De winter maakt gebruik van een ruim aanbod aan bewaargroenten die bekend staan als de typische wintergroenten. Waar groenten slechts een nietige aanvulling waren in onze dagelijkse voeding, groeien ze nu uit tot de ruggengraat van onze voeding. Natrium-kalium De natrium-kalium-verhouding is in het lichaam het elektronisch toetsenbord De mogelijkheden van de voeding om het organisme in een perfecte natrium-kalium- balans te krijgen vinden we vooral op het vlak van groenten en fruit. Rauwe groenten en fruit bevatten slechts weinig natrium en een grotere hoeveelheid kalium. Tussen deze beide mineralen heerst een belangrijk regulerend evenwicht dat naar gezondheid toe positieve effecten heeft. Een groot aandeel van industrievoeding in de dagelijkse voeding verstoort dit evenwicht. Bereide voeding bevat altijd een verhoogd aandeel in natrium (door toevoeging van zout, bak-, geleer- en smaakmiddelen), waardoor het evenwicht doorbroken wordt. De natrium-kalium-balans en de interactie tussen beide elementen is onder wetenschappers bekend als de natrium-kalium-pomp, die de overdracht van voedingsstoffen naar de cellen regelt. Vooral van belang is, dat wanneer deze twee mineralen in perfect evenwicht zijn, de elcktro-chemische impulsen binnen het lichaam worden doorgegeven. Zonder deze elektrische impulsen kunnen het zenuwstelsel, het immuunsysteem en de organen niet communiceren. Tip: De prijs van azijn
opgelet dus bij de bereiding van uw slaatjes! Vroege waarschuwingen dat je voedingswijze een vijand van je gezondheid is, vinden we in allergieën, indigestie, constipatie, aambeien, hoge bloeddruk, toename van het gewicht, sinusitis, verkoudheden, hoofdpijn en griep. Om hieraan te verhelpen gaan meer en meer mensen gebruik maken van vitamine- en mineralenpillen. Toch zullen deze nooit in staat zijn de gevolgen van de geraffineerde voeding te compenseren. En dat heel eenvoudig omdat wetenschappers er nooit zullen in slagen de nutritiënten te formuleren die ze nog niet tenvolle kennen. Meer lezen:
|
|||