Het volgende is een onderdeel van de nieuwe brochure over sappen, waarin het integrale boek van Dr Walker over sappen (Wat is het dat je lichaam mist?) is verwerkt. In “sap je gezond” wordt met nadruk de kracht van rauwe groenten- en vruchtensappen onderstreept.

De brochure bevat een index die de verschillende adviezen van Dr. Walker in verband met verschillende specifieke aandoeningen toelicht. Het is een buitengewoon informatief en motiverend werk en we zijn er zeker van dat u na het lezen van dit werk er zult naar streven om regelmatig een portie sap te drinken, of dat u toch minstens af en toe een sapmaaltijd of een sapdag zult houden...

Spinazie-sap

Spinazie is het meest vitale voedsel voor de gehele spijsvertering, zowel voor het aanvoerend gedeelte (maag, duodenum en dunne darm) als voor de dikke darm, en het heeft zich als een onvergetelijke groente uitgewezen.

In rauwe spinazie heeft de natuur de mens voorzien met het fijnste organisch materiaal voor het reinigen, reconstrueren en regeneren van het spijsverteringsstelsel. Rauw spinaziesap, op de juiste wijze bereid, en genomen in de hoeveelheid van één à twee glazen per dag, heeft vaak de ergste constipaties binnen enkele dagen of weken gecorrigeerd.

Ongelukkigerwijs wordt het gebruik van purgeermiddelen voor het reinigen van de darmen, gepraktiseerd zonder begrip over wat er precies plaatsvindt. Ieder gefabriceerd chemisch anorganisch purgeermiddel of laxeermiddel treedt irriterend op en stimuleert de spieren van de darmen zo dat de massa uitgedreven wordt door overprikkeling.

Met de uitdrijving van dit irriterend middel worden ook andere stoffen naar buiten gewerkt. Het is duidelijk - en in de praktijk werd het bewezen - dat de gewoonte van het nemen van laxeermiddelen altijd meer en sterkere irriterende middelen behoeft. Het resultaat is niet een genezing van de constipatie, maar een chronische conditie van inactiviteit van de lokale weefsels, spieren en zenuwen.

Laxeermiddelen zijn merendeels irriterende stoffen en terwijl deze enigszins van de afvalstoffen verschillen, kunnen deze niets anders veroorzaken dan het verder degenereren van de darmen.

Verder is het ook zo dat de reinigingsmethoden van de darm alleen tijdelijk zijn in hun effect, en niet voorzien in stoffen voor de regeneratie en heropbouw van het verzwakte en gedegenereerd weefsel, spieren en zenuwen.

Het is noodzakelijk dat volgend op de lymfatische uitdrijving van zuur, toxines en vergiften in vervanging wordt voorzien door een organische alkalische oplossing zoals natuurlijke fruitsappen om een waterdeficiëntie in het lichaam te vermijden. Als zulk een vervanging van alkalische stoffen niet gedaan wordt, loopt iemand het gevaar van de herhaling van de geschiedenis. De overgebleven vergiften in het spijsverteringskanaal kunnen gereabsorbeerd worden en vinden hun weg naar het lymfatische systeem, en kunnen zo weer de toestand verergeren waarvan de persoon zich probeerde te bevrijden.

Van de andere kant is het zo dat spinaziesap effectief is en niet alleen helpt de lagere darmen te reinigen maar het gehele darmstelsel.

Spinazie werkt met natuurlijke bedoeling om de meest essentiële beschadigingen het eerst te herstellen en slechts weinig mensen begrijpen deze selectie en prioriteiten in het lichaam. Soms kan het zo zijn dat de resultaten van het drinken van dit sap niet merkbaar zijn gedurende zes weken tot twee maanden.

Het is essentieel dat de darmen tenminste iedere 24 uur geledigd worden, ofschoon de normale gezonde conditie twee of drie ontlastingen per dag verlangt De darm kan uitgewassen worden met darmspoelingen of klisteerspuit-spoelingen. Dit heeft zich als het meest effectief uitgewezen op lange termijn.

Een ander waardevol kenmerk van rauwe spinazie is het effect op de tanden en tandvlees in het helpen voorkomen van tandkassen-ontsteking. Deze ziekte is een milde vorm van scheurbuik en resulteert uit een deficiëntie aan de elementen in het lichaam die speciaal in de combinatie gevonden worden van wortel- en spinaziesap. Bloedend tandvlees en degeneratie van het tandmerg is een algemeen voorkomende ziekte vanwege het gewoontematig gebruik van gedevitaliseerde granen, geraffineerde suiker en roofbouw plegende voedselsoorten. Het is ook vanwege het gebrek aan Vitamine C.

Een duurzame hulp in deze aandoening heeft het gebruik van natuurlijke rauwe voedselsoorten uitgewezen, en in het bijzonder het in ruime hoeveelheden drinken van wortel- en spinaziesap.

Andere ontregelingen van het lichaam zoals duodenale en andere zweren, pernicieuze anemie, convulsies, degeneratie van de verschillende zenuwen, deficiëntie in de bijnieren en de schildklier, neuritis, arthritis, abcessen en steenpuisten, pijn in de zones van de geslachtsorganen, zwelling van de lymfeklieren, de tendens tot aambeien, het verlies van levenskracht, reumatische en andere pijnen, verminderde functies van de hartwerking, lage en hoge bloeddruk, oogproblemen en hoofdpijnen, inclusief met een migraine-achig karakter, en primair vanwege het cumulatieve volume van afvalstoffen in de lage darmen. Dit is ook vanwege het tekort aan de stoffen die rauwe wortel en spinazie bevatten. De vlugste en veiligste manier waarop het lichaam deze elementen kan verkrijgen en assimileren is door het drinken van tenminste één à twee glazen van deze verse rauwe groentensappen.

Spinazie, sla en waterkers, samen met wortels en groene paprika staan onder de groenten die het meeste vitamine C en E leveren. Het gebrek aan voldoende hoeveelheid vitamine E is een bijdragende factor die verantwoordelijk is voor miskramen, impotentie en steriliteit bij beide geslachten. Vele vormen van verlammingen zijn toe te schrijven aan het gebrek aan vitamine E, dat op zijn beurt verantwoordelijk is voor het algemene gebrek aan welzijn en een slecht functionerende stofwisseling.

Als spinazie het onderwerp van discussie is, dan zou men het in het algemeen vergelijken met de effectiviteit van een laxeermiddel. De onderliggende oorzaak voor de effectiviteit ervan is het hoge gehalte aan oxaalzuur in deze groente.

Dit is een belangrijk element wat betrokken is in de activiteiten van onze darmen, zodat we er een geheel hoofdstuk er aan gewijd hebben.

Spinazie zou nooit gegeten mogen worden als deze gekookt is, omdat we willen vermijden om oxaalzuurkristallen te accumuleren in onze nieren met de daaruit voortvloeiende consequenties van pijnen en nierproblemen. Als spinazie gekookt of ingeblikt is, dan worden de oxaalzuur-atomen anorganisch tengevolge van de excessieve verhitting en kan het oxaalzuurkristallen in de nieren vormen.

Oxaalzuur

Een van de mysteries van de menselijk anatomie is die functie die bekend staat als de PERISTALTISCHE BEWEGING. Deze beweging of actie vindt plaats in het spijsverteringskanaal, in de circulerende en generatieve kanalen, en in de eliminatiekanalen met hun waaiervormige bewegingen, de stoffen daarin aanwezig voortstuwend op hun weg. Het is een serie samentrekkende en ontspannende bewegingen van de zenuwen en spieren - een functie die onwillekeurig plaatsvindt, en klaarblijkelijk geheel automatisch verloopt. De efficiëntie van deze peristaltische actie is geheel natuurlijk en berustend op de tonus (of "spanning") en gezonde krachtige conditie van de zenuwen en spieren van deze kanalen. Organisch oxaalzuur is een van de belangrijkste elementen die noodzakelijk zijn om deze tonus te kunnen behouden en de peristaltische beweging te stimuleren. Leven is actief en magnetisch; terwijl er geen actie is in de dood of in iets levenloos, en dit is ook van toepassing op cellen en weefsels van onze anatomie.

De belangrijke organen die de opname en eliminatie van ons systeem uitmaken, zijn zieltogend of dood. De efficiëntie van de functie is benadeeld en verminderd - om het zacht uit te drukken. Deze conditie kan resulteren in een gebrek aan levende atomen in de voeding welke de cellen en de weefsels voeden. Levende atomen betekenen dat voedsel levende organische atomen en enzymen bevat die alleen in ons rauw voedsel gevonden worden.

Wij hebben vaker in NatuurStemmingen en in onze andere literatuur de belangrijke vraag van organische versus anorganische atomen in ons voedsel besproken. Het was één van de belangrijke argumenten om te begrijpen waarom wij onze voeding bij voorkeur rauw moeten gebruiken. Het is van groot belang om deze materie te bespreken met betrekking tot oxaalzuur. Als het voedsel rauw is - eender of dit in zijn gehele vorm of onder de vorm van sap is - dan is ieder atoom in zulk voedsel vitaal ORGANISCH en is overladen met enzymen.

Daarom is het oxaalzuur in onze rauwe groenten en de sappen ervan organisch, en niet alleen gezondheidsbevorderend maar essentieel voor de fysiologische functies van het lichaam.

Het oxaalzuur in gekookt en verwerkt voedsel echter is per definitie dood of anorganisch, en als zodanig vernietigend en destructief. Oxaalzuur combineert gemakkelijk met calcium. Als deze beide organisch zijn, dan is het resultaat een gezondheidsbevorderende constructieve conmbinatie, omdat het eerste de digestieve assimilatie van de laatste helpt, tegelijkertijd de peristaltische functies in het lichaam stimulerend.

Als het oxaalzuur ANORGANISCH geworden is door koken of het verwerken van voedsel welke dit bevat, dan vormt dit zuur een samenstelling met calcium - zelfs combinerend met de calcium in andere voedselsoorten die gedurende dezelfde maaltijd gegeten worden, en de voedingswaarde van beide vernietigend. Het resultaat van dergelijke waardeloze calcium staat bekend als ontkalking van de botten bewerkstelligend. Dit is de reden waarom ik nooit gekookte of ingeblikte spinazie eet.

Net als oxaalzuur zelf, als dit omgezet wordt in een anorganisch zuur door het koken of verwerken van het voedsel, resulteert het vaak in anorganische oxaalzuurkristallen die in de nieren gevormd worden.

Het is waard om te onthouden dat de mineralen in ons voedsel - ijzer bijvoorbeeld - vaak niet geassimileerd kunnen worden als deze anorganisch geworden zijn door koken en het gebruik van andere elementen door chemische en andere actie verhindert. Aldus is het zo dat het ijzer in vers rauw spinaziesap voor 100% gebruikt kan worden, maar alleen maar een vijfde of minder daarvan is nog buikbaar in gekookte spinazie.

Het is goed om in gedachten te houden, dat als het organische oxaalzuur zo vitaal voor onze gezondheid is, dat het verse rauwe sap van de groente welk deze bevat dagelijks gebruikt zou moeten worden om de dagelijkse voeding aan te vullen

De beste bron van organisch oxaalzuur is te vinden in verse rauwe spinazie (zowel in gewone als in Nieuw Zeelandse spinazie), snijbiet, rode bieten, rapen en mosterdblad, boerenkool en boerenkool en de breedbladige zuring. Daarnaast vindt men oxaalzuur in nagenoeg alle groenten. Zolang men deze rauw eet (of drinkt) kan dit geen enkel probleem vormen.

Het gebruik van bereide spinazie is waardeloos spul. Niet alleen eet men er veel te veel van, maar daarnaast zijn er veel waardevolle voedingsstoffen verloren gegaan tijdens het koken en het draineren van de voedingsstoffen.

Spinazie moet steeds rauw gegeten worden, hetzij als salade, hetzij rauw gepureerd en vermengd in een sausje, in een sap, of in een rauwe soep. Aan warme bereidingen wordt de rauwe spinaziepuree slechts op het einde van de bereiding toegevoegd.

Het kan zijn dat spinazie niet in heel grote hoeveelheden kan gebruikt worden, maar dat kan niet beletten dat een portie van 30 tot 50 gram in de dagelijkse voeding een zinvolle rol kan spelen, ondanks de aanwezigheid van oxaalzuur.

De waarheid is dat zowat alle fruit- en groentensoorten oxaalzuur bevatten en het mag lijken dat spinazie er het meest van al heeft, toch mag je je niet blindstaren op dit éne element.