Groene Dag - Gezonde voeding

Voeding en geneeskracht

Voeding heeft niet de bedoeling te genezen, maar het leven te onderhouden. Bij ziekte kan voeding niet herleid worden tot het toevoegen van “genezende voeding”, maar in de eerste plaats door elke handeling stop te zetten die een risico inhoudt dat groter is dan de recuperatiekracht van het lichaam.

Deze groente krijgt herhaaldelijk een slechte naam. En dit geheel ten onrechte. Onlangs zag ik spinazie vermeld staan bij “te vermijden groenten” onder de titel “schadelijke groenten”. De reden? Spinazie bevat oxaalzuur en oxaalzuur* is calcium-neutraliserend. Is het niet zo dat spinazie een slechte naam verdient door het veelvuldige verkeerde gebruik waaronder de babypotjesvoeding de hoofdschuldige is?

Werkelijk het gebruik van bereide spinazie is waardeloos spul. Niet alleen eet men er veel te veel van, maar daarnaast zijn er veel waardevolle voedingsstoffen verloren gegaan tijdens het koken en het draineren van de voedingsstoffen.

Spinazie moet steeds rauw gegeten worden, hetzij als salade, hetzij rauw gepureerd en vermengd in een sausje, in een sap, in een rauwe soep of in een aardappelpuree. Aan warme bereidingen wordt de rauwe spinaziepuree slechts op het einde van de bereiding toegevoegd.

Het kan best zijn dat spinazie niet in heel grote hoeveelheden kan gebruikt worden, maar dat kan niet beletten dat een dagelijkse portie van 30 tot 50 gram in de dagelijkse voeding een zinvolle rol kan spelen, ondanks de aanwezigheid van oxaalzuur.

De waarheid is dat zowat alle fruit- en groentensoorten oxaalzuur bevatten en het mag lijken dat spinazie er het meest van al heeft, toch mag je je niet blindstaren op dit éne element.

Dr. Ralph Cinque, een Amerikaanse hygiënistische arts wijst erop dat wij ons over het oxaalzuur in spinazie geen zorgen hoeven te maken. Integendeel, enkele blaadjes toegevoegd aan je dagelijkse salade kan heel wat goeds voor je doen, want voor het overige is spinazie een heel rijke plant. Zij is rijk aan vitamines en mineralen. Als wij het goed nagaan is het oxaalzuur in spinazie rijk gebufferd door calcium. Er is veel meer calcium in spinazie dan nodig om het oxaalzuur te neutraliseren, waardoor het eindresultaat positief blijft.

Misschien is het goed een greepje uit de vele voordelen van spinazie op een rijtje te zetten?

Noteer: je vindt in de hele natuur géén rijkere bron van Coënzyme Q10. Het zou kunnen dat deze naam je niet onbekend is als een vitamineachtige energieherstellende substantie die de hartwerking beschermt. Je lichaam maakt zelf Q10 aan, maar het grootste gedeelte is afkomstig uit de voeding. In natuurlijke voeding komt het rijkelijk voor. In spinazie is deze stof op z’n best. Als je dan rekent dat je een groot gedeelte van het jaar gebruik kan maken van dit diepgroene blad, naast het gebruik van salades, mag niets je verhinderen de voordelen ervan te ondervinden. Waarom dit zachtgroene voedsel terzijde zetten, terwijl het minstens vijfmaal zoveel voedingsstoffen bevat als kropsla?


		Voeding en geneeskracht Voeding heeft niet de bedoeling te genezen, maar het leven te onderhouden. Bij ziekte kan voeding niet herleid worden tot het toevoegen van “genezende voeding”, maar in de eerste plaats door elke handeling stop te zetten die een risico inhoudt dat groter is dan de recuperatiekracht van het lichaam. Deze groente krijgt herhaaldelijk een slechte naam. En dit geheel ten onrechte. Onlangs zag ik spinazie vermeld staan bij “te vermijden groenten” onder de titel “schadelijke groenten”. De reden? Spinazie bevat oxaalzuur en oxaalzuur* is calcium-neutraliserend. Is het niet zo dat spinazie een slechte naam verdient door het veelvuldige verkeerde gebruik waaronder de babypotjesvoeding de hoofdschuldige is? Werkelijk het gebruik van bereide spinazie is waardeloos spul. Niet alleen eet men er veel te veel van, maar daarnaast zijn er veel waardevolle voedingsstoffen verloren gegaan tijdens het koken en het draineren van de voedingsstoffen. Spinazie moet steeds rauw gegeten worden, hetzij als salade, hetzij rauw gepureerd en vermengd in een sausje, in een sap, in een rauwe soep of in een aardappelpuree. Aan warme bereidingen wordt de rauwe spinaziepuree slechts op het einde van de bereiding toegevoegd. Het kan best zijn dat spinazie niet in heel grote hoeveelheden kan gebruikt worden, maar dat kan niet beletten dat een dagelijkse portie van 30 tot 50 gram in de dagelijkse voeding een zinvolle rol kan spelen, ondanks de aanwezigheid van oxaalzuur. De waarheid is dat zowat alle fruit- en groentensoorten oxaalzuur bevatten en het mag lijken dat spinazie er het meest van al heeft, toch mag je je niet blindstaren op dit éne element. Dr. Ralph Cinque, een Amerikaanse hygiënistische arts wijst erop dat wij ons over het oxaalzuur in spinazie geen zorgen hoeven te maken. Integendeel, enkele blaadjes toegevoegd aan je dagelijkse salade kan heel wat goeds voor je doen, want voor het overige is spinazie een heel rijke plant. Zij is rijk aan vitamines en mineralen. Als wij het goed nagaan is het oxaalzuur in spinazie rijk gebufferd door calcium. Er is veel meer calcium in spinazie dan nodig om het oxaalzuur te neutraliseren, waardoor het eindresultaat positief blijft. Misschien is het goed een greepje uit de vele voordelen van spinazie op een rijtje te zetten? Noteer: je vindt in de hele natuur géén rijkere bron van Coënzyme Q10. Het zou kunnen dat deze naam je niet onbekend is als een vitamineachtige energieherstellende substantie die de hartwerking beschermt. Je lichaam maakt zelf Q10 aan, maar het grootste gedeelte is afkomstig uit de voeding. In natuurlijke voeding komt het rijkelijk voor. In spinazie is deze stof op z’n best. Als je dan rekent dat je een groot gedeelte van het jaar gebruik kan maken van dit diepgroene blad, naast het gebruik van salades, mag niets je verhinderen de voordelen ervan te ondervinden. Waarom dit zachtgroene voedsel terzijde zetten, terwijl het minstens vijfmaal zoveel voedingsstoffen bevat als kropsla?