Groene Dag - Gezonde voeding

Granen Wereldwijd

In India worden de rijst en linzen minstens twee dagen lang gefermenteerd voordat ze worden bereid als dosas of idli.
In Afrika weken de oorspronkelijke bewoners overnacht ruw vermalen mais voordat het aan soepen en gerechten wordt toegevoegd, en ze fermenteren mais of gierst enkele dagen lang om een zure porridge van te maken die ogi heet;
Een zelfde gerecht van haver gemaakt was traditioneel onder de mensen in Wales.
In sommige oriëntaalse- en latijns amerikaanse landen krijgt de rijst een lange fermentatie voordat ze wordt bereid.
Etiopiërs maken hun eigen verschillend injera-brood door een graansoort te laten fermenteren wat teff heet, en dit enkele dagen lang.
Mexicaanse maiskoeken, pozol, worden enkele dagen lang gefermenteerd, en tot twee weken in bananenbladeren
Voor de introductie van de commerciële gist, maakten de Europeanen hun langzaam rijzende broden van gefermenteerde starters.
In Amerika waren de pioniers beroemd om hun zuurdesembrood, cakes en biscuits en door heel Europa werden de granen overnacht geweekt, tot enkele dagen lang, in water en zure melk voordat ze werden gekookt en opgediend als porridge of gruel.
Veel van onze oudere medeburgers kunnen zich nog herinneren dat in vroegere tijden de instructies in de havermeeldoos vroegen om het overnacht te weken).

De bereidingswijze maakt het verschil

Brood kan het brood des levens zijn, maar de moderne technologie heeft ons brood – zelfs ons volgranen brood - tot een vergif gemaakt.
De granen worden gedurende het groeiseizoen en bij het opslaan bespoten
Ze worden gemalen bij hoge temperaturen zo dat hun vetzuren ranzig worden.
De ranzigheid verhoogt als gemalen bloem langer opgeslagen wordt, vooral als dit in open vaten gebeurt.
Het kaf en de kiem worden vaak verwijderd en apart verkocht. En dat alles terwijl Moeder Natuur de bedoeling heeft dat ze tezamen worden gegeten met de koolhydratenportie.
Ze worden gebakken als vlug rijzend brood zo dat de anti-voedingsstoffen er in blijven zitten.
Synthetische vitamines en een niet-absorbeerbare vorm van ijzer die aan de witte bloem wordt toegevoegd kan velerlei onevenwichtigheden veroorzaken.
Deeg “verbeteraars”, stabilisatoren, conserveermiddelen en andere toevoegingen die er bij worden gedaan, roepen allerlei ziekte en ellende op.
De mishandeling van het graan bij het maken van ontbijtgranen is intens. Verkleind graan wordt op hoge temperaturen door kleine gaatjes geperst tot een grote omvang, een proces wat de voedingsstoffen vernietigt en de eiwitten in het graan in vergiften verandert.
De westerse mens betaalt een hoop geld voor dure ontbijtgranen die opgepoft, krakend en vlug gegeten kunnen worden, inclusief de hoge tol van slechte gezondheid.

Uiteindelijk is de behandeling van granen onwaardig en behandelen we hun meer als buikvullers, grotendeels onwetend over andere voedingsfactoren die noodzakeljk zijn voor de voedingsstoffen waar ze in voorzien. Vetoplosbare vitamine A en D zoals gevonden wordt in dierlijke vetten zoals boter, vet en room, helpen ons de calcium, fosfor, het ijzer, de B-vitamines en de vele vitamines waar het graan in voorziet te absorberen.


	Granen Wereldwijd In India worden de rijst en linzen minstens twee dagen lang gefermenteerd voordat ze worden bereid als dosas of idli. In Afrika weken de oorspronkelijke bewoners overnacht ruw vermalen mais voordat het aan soepen en gerechten wordt toegevoegd, en ze fermenteren mais of gierst enkele dagen lang om een zure porridge van te maken die ogi heet; Een zelfde gerecht van haver gemaakt was traditioneel onder de mensen in Wales. In sommige oriëntaalse- en latijns amerikaanse landen krijgt de rijst een lange fermentatie voordat ze wordt bereid. Etiopiërs maken hun eigen verschillend injera-brood door een graansoort te laten fermenteren wat teff heet, en dit enkele dagen lang. Mexicaanse maiskoeken, pozol, worden enkele dagen lang gefermenteerd, en tot twee weken in bananenbladeren Voor de introductie van de commerciële gist, maakten de Europeanen hun langzaam rijzende broden van gefermenteerde starters. In Amerika waren de pioniers beroemd om hun zuurdesembrood, cakes en biscuits en door heel Europa werden de granen overnacht geweekt, tot enkele dagen lang, in water en zure melk voordat ze werden gekookt en opgediend als porridge of gruel. Veel van onze oudere medeburgers kunnen zich nog herinneren dat in vroegere tijden de instructies in de havermeeldoos vroegen om het overnacht te weken). De bereidingswijze maakt het verschil Brood kan het brood des levens zijn, maar de moderne technologie heeft ons brood – zelfs ons volgranen brood - tot een vergif gemaakt. De granen worden gedurende het groeiseizoen en bij het opslaan bespoten Ze worden gemalen bij hoge temperaturen zo dat hun vetzuren ranzig worden. De ranzigheid verhoogt als gemalen bloem langer opgeslagen wordt, vooral als dit in open vaten gebeurt. Het kaf en de kiem worden vaak verwijderd en apart verkocht. En dat alles terwijl Moeder Natuur de bedoeling heeft dat ze tezamen worden gegeten met de koolhydratenportie. Ze worden gebakken als vlug rijzend brood zo dat de anti-voedingsstoffen er in blijven zitten. Synthetische vitamines en een niet-absorbeerbare vorm van ijzer die aan de witte bloem wordt toegevoegd kan velerlei onevenwichtigheden veroorzaken. Deeg “verbeteraars”, stabilisatoren, conserveermiddelen en andere toevoegingen die er bij worden gedaan, roepen allerlei ziekte en ellende op. De mishandeling van het graan bij het maken van ontbijtgranen is intens. Verkleind graan wordt op hoge temperaturen door kleine gaatjes geperst tot een grote omvang, een proces wat de voedingsstoffen vernietigt en de eiwitten in het graan in vergiften verandert. De westerse mens betaalt een hoop geld voor dure ontbijtgranen die opgepoft, krakend en vlug gegeten kunnen worden, inclusief de hoge tol van slechte gezondheid. Uiteindelijk is de behandeling van granen onwaardig en behandelen we hun meer als buikvullers, grotendeels onwetend over andere voedingsfactoren die noodzakeljk zijn voor de voedingsstoffen waar ze in voorzien. Vetoplosbare vitamine A en D zoals gevonden wordt in dierlijke vetten zoals boter, vet en room, helpen ons de calcium, fosfor, het ijzer, de B-vitamines en de vele vitamines waar het graan in voorziet te absorberen.