Groene Dag - Gezonde voeding

Het verschil tussen onverzadigde, verzadigde & geharde vetten

Onverzadigde vetten bestaan uit vetzuren waarvan één of meerdere koolstofatomen in de ketting, niet alle waterstofatomen bevatten. M.a.w. onverzadigde vetzuren hebben open of vrije plaatsen die niet ingevuld worden. Zij zijn nog in de mogelijkheid verbindingen aan te gaan. De chemicus zegt : ze hebben dubbelverbindingen.
Deze open geledingen in de vetzuurkettingen zijn belangrijk. Het organisme is daardoor in staat door deze open geledingen verschillende voedingsstoffen met de vetzuurketting te verbinden.
De verbinding van voedingsstoffen en vetzuren maakt het voor beide mogelijk dat zij door het lichaam getransporteerd worden en benutbaar zijn voor de opbouw van de celstructuur.
Dierlijke vetten bevatten slechts zeer weinig onverzadigde vetten. De belangrijkste bronnen van onverzadigde vetten zijn noten en zaden. Zo goed als alle plantenvetten bevatten in hun natuurlijke toestand een groot gedeelte onverzadigde vetzuren.
De benaming “meervoudig onverzadigd” duidt op een groot aantal vetzuren die twee of meerdere open geledingen in hun ketting hebben.
Deze plantenvetten met hun meervoudig onverzadigde vetzuren, worden meermaals gebruikt voor de bereiding van margarine en bakvetten. De plantenvetten worden door het hydratieproces verrijkt of gehard.
Het hydreringsproces maakt dat de vloeibare vetten vast worden, dit door het feit dat waterstofatomen in de open geledingen van de vetzuurkettingen worden ingebracht. Daardoor worden de zgn. dubbelverbindingen weer enkelvoudige bindingen.
Als het vet volledig gehydreerd wordt, is het steenhard. Dit proces kan zo gestuurd worden dat de vetten volgens de gewenste hardheid bewerkt worden. Men kan het hydreringsproces dus verminderen of vermeerderen, zodat de juiste consistentie (hardheid) bereikt wordt.
Door het hydreringsproces worden plantaardige, onverzadigde vetzuren verzadigde vetzuren. Iedere vorm van reklame die vertelt dat margarine zoveel % onverzadigde en zelfs hoog onverzadigde vetzuren bevat is dus op niets gebaseerd. Ook voor bakvetten en frituurolie heeft dit geen enkele zin.
Tijdens het hydreringsproces worden de vetten en oliën verhit tot temperaturen tussen 100 à 200°C. Waterstof wordt dan geleidelijk, in combinatie met enkele katalysatoren (nikkel- of platinaverbindingen) bijgemengd. De vetzuren nemen de waterstofatomen op en verstevigen zich.
Het verhitten van de olie tijdens deze processen, verstoort alle vitamines. De toevoeging van waterstofatomen vult de open geledingen in de vetzuurkettingen en verhindert de verbinding van voedingsstoffen met de vetzuren. Het gevolg daarvan is dat gehydreerde vetten niets dan lege calorieën zijn, die geen echte voedingsstoffen ter beschikking stellen.
Gezien gehydreerde vetten niet ranzig kunnen worden, worden ze in grote hoeveelheden aangemaakt en verbruikt. Margarine, bakvetten en reuzel (varkensvet) zijn produkten die iedere dag op ieders tafel verschijnen onder verschillende vormen, al of niet opgemerkt. Dat het in feite om levensloze, waardeloze stoffen gaat wordt weinig opgemerkt.
Verzadigde vetten vinden we vooral in dierlijke produkten. Verzadigde vetten zijn bij kamertemperatuur vast, in tegenstelling tot de onverzadigde vetten die op kamertemperatuur vloeibaar zijn.
Bronnen van verzadigde vetten zijn : alle vleessoorten, melkprodukten, eieren, kokosnoten. De verzadigde vetten van kokosnoten hebben echter wel een totaal andere chemische structuur. Bovendien zal men kokosnoten vrijwel altijd rauw eten, wat niet het geval is met de meeste dierlijke produkten.
Net zoals gehydreerde vetten kunnen ook verzadigde vetten geen verbinding aangaan met de voedingsstoffen in het lichaam. Bijgevolg kunnen ook verzadigde vetten geen enkele levensfunctie binnen het organisme vervullen. Zij zijn absoluut onwerkzaam bij de celopbouw. Verzadigde vetten bevatten net zo goed lege calorieën en dragen slechts bij tot de opbouw van vetdepots.

Groene Dag vet-info -Zie ook cursus Gezondheidsopvoeding


	Het verschil tussen onverzadigde, verzadigde & geharde vetten Onverzadigde vetten bestaan uit vetzuren waarvan één of meerdere koolstofatomen in de ketting, niet alle waterstofatomen bevatten. M.a.w. onverzadigde vetzuren hebben open of vrije plaatsen die niet ingevuld worden. Zij zijn nog in de mogelijkheid verbindingen aan te gaan. De chemicus zegt : ze hebben dubbelverbindingen. Deze open geledingen in de vetzuurkettingen zijn belangrijk. Het organisme is daardoor in staat door deze open geledingen verschillende voedingsstoffen met de vetzuurketting te verbinden. De verbinding van voedingsstoffen en vetzuren maakt het voor beide mogelijk dat zij door het lichaam getransporteerd worden en benutbaar zijn voor de opbouw van de celstructuur. Dierlijke vetten bevatten slechts zeer weinig onverzadigde vetten. De belangrijkste bronnen van onverzadigde vetten zijn noten en zaden. Zo goed als alle plantenvetten bevatten in hun natuurlijke toestand een groot gedeelte onverzadigde vetzuren. De benaming “meervoudig onverzadigd” duidt op een groot aantal vetzuren die twee of meerdere open geledingen in hun ketting hebben. Deze plantenvetten met hun meervoudig onverzadigde vetzuren, worden meermaals gebruikt voor de bereiding van margarine en bakvetten. De plantenvetten worden door het hydratieproces verrijkt of gehard. Het hydreringsproces maakt dat de vloeibare vetten vast worden, dit door het feit dat waterstofatomen in de open geledingen van de vetzuurkettingen worden ingebracht. Daardoor worden de zgn. dubbelverbindingen weer enkelvoudige bindingen. Als het vet volledig gehydreerd wordt, is het steenhard. Dit proces kan zo gestuurd worden dat de vetten volgens de gewenste hardheid bewerkt worden. Men kan het hydreringsproces dus verminderen of vermeerderen, zodat de juiste consistentie (hardheid) bereikt wordt. Door het hydreringsproces worden plantaardige, onverzadigde vetzuren verzadigde vetzuren. Iedere vorm van reklame die vertelt dat margarine zoveel % onverzadigde en zelfs hoog onverzadigde vetzuren bevat is dus op niets gebaseerd. Ook voor bakvetten en frituurolie heeft dit geen enkele zin. Tijdens het hydreringsproces worden de vetten en oliën verhit tot temperaturen tussen 100 à 200°C. Waterstof wordt dan geleidelijk, in combinatie met enkele katalysatoren (nikkel- of platinaverbindingen) bijgemengd. De vetzuren nemen de waterstofatomen op en verstevigen zich. Het verhitten van de olie tijdens deze processen, verstoort alle vitamines. De toevoeging van waterstofatomen vult de open geledingen in de vetzuurkettingen en verhindert de verbinding van voedingsstoffen met de vetzuren. Het gevolg daarvan is dat gehydreerde vetten niets dan lege calorieën zijn, die geen echte voedingsstoffen ter beschikking stellen. Gezien gehydreerde vetten niet ranzig kunnen worden, worden ze in grote hoeveelheden aangemaakt en verbruikt. Margarine, bakvetten en reuzel (varkensvet) zijn produkten die iedere dag op ieders tafel verschijnen onder verschillende vormen, al of niet opgemerkt. Dat het in feite om levensloze, waardeloze stoffen gaat wordt weinig opgemerkt. Verzadigde vetten vinden we vooral in dierlijke produkten. Verzadigde vetten zijn bij kamertemperatuur vast, in tegenstelling tot de onverzadigde vetten die op kamertemperatuur vloeibaar zijn. Bronnen van verzadigde vetten zijn : alle vleessoorten, melkprodukten, eieren, kokosnoten. De verzadigde vetten van kokosnoten hebben echter wel een totaal andere chemische structuur. Bovendien zal men kokosnoten vrijwel altijd rauw eten, wat niet het geval is met de meeste dierlijke produkten. Net zoals gehydreerde vetten kunnen ook verzadigde vetten geen verbinding aangaan met de voedingsstoffen in het lichaam. Bijgevolg kunnen ook verzadigde vetten geen enkele levensfunctie binnen het organisme vervullen. Zij zijn absoluut onwerkzaam bij de celopbouw. Verzadigde vetten bevatten net zo goed lege calorieën en dragen slechts bij tot de opbouw van vetdepots. Groene Dag vet-info -Zie ook cursus Gezondheidsopvoeding