Eiwitten, altijd weer die eiwitten...

Dit artikel verscheen in NatuurStemmingen 103

De opvatting dat dierlijk eiwit beter zou zijn dan een combinatie van plantaardige eiwitten is volledig achterhaald.

Welke motivatie je ook hebt om voortaan minder of geen vlees meer te eten, toch is het belangrijk een gezond en evenwichtig voedingspatroon te vinden. Een studie van de meeste levende wezens in de vrije natuur leert je dat dat helemaal niet zo moeilijk is.

Op en neer gaat het met die discussie over welke eiwitten, hoeveel eiwitten... Zeker nu de vleesconsumptie steeds meer in vraag wordt gesteld en de vleesloze voeding opgang maakt.

Misschien geeft deze geschiedenis iets meer verduidelijking... Het gaat hierin over Theodor Hahn, en werd door prof. Brauchle naar voren gebracht :

" De Spanjaarden ontdekten in 1620 de Ladroneneilanden. De bewoners dachten dat zij het enige volk waren dat er op aarde bestond. Dingen waarvan de geciviliseerde volkeren dachten dat ze onontbeerlijk waren bezaten ze praktisch niet. Behalve vogels waren er geen dieren op het eiland. De vogels at men niet. Deze mensen hadden nog nooit vuur gezien en konden zich daar ook geen enkele voorstelling van maken. Ze hadden er geen idee van dat vuur warmte gaf en hoe je het verder kon gebruiken. Hun voeding was zuiver plantaardig en bestond uit vruchten en wortels in hun natuurlijke staat. De inboorlingen waren goed gebouwd, krachtig en actief en moeten met gemak in staat zijn geweest een gewicht van 200 kilogram op de schouders te dragen. Ze kenden nauwelijks ziekte en bereikten een hoge leeftijd.

De vaak omstreden en aangevallen observaties en proeven hebben inmiddels ook een wetenschappelijke verklaring gekregen.

Prof. Abelin uit Berlijn schokte op een Internationaal Eiwitonderzoek Congres de opvatting dat aminozuren absoluut noodzakelijke bouwstenen voor ons lichaam zouden zijn alsook de mening dat er absoluut noodzakelijke, door niets anders te vervangen aminozuren zijn. Want aminozuren worden in ons lichaam zelf opgebouwd en afgebroken en in elkaar omgezet. Eenvoudige verbindingen gaan over in aminozuren en bepaalde, als essentieel beschouwde aminozuren, waarvan men dacht dat ze absoluut in de voeding vertegenwoordigd zouden moeten zijn, vindt men ook in het lichaam als ze al langere tijd in het dieet niet voorkwamen. Hij wees erop dat niet de soort van het toegevoerde eiwit belangrijk is, dus ook niet of bepaalde aminozuren wel of niet aanwezig zijn. Alleen het feit of de lichaamscellen goed functioneren bepaalt of de eiwittoevoer volwaardig of minderwaardig is. Deze uitspraken zetten de hele huidige eiwitleer op zijn kop. Het is dan ook allerminst zo dat de opvattingen van prof. Abelin zonder meer zijn geaccepteerd; ze worden vaak betwist. Verdere onderzoeken zullen helderheid verschaffen. Cuthbertson van het Rowett-onderzoeksinstituut in Aberdeen verklaarde in ieder geval dat de opvatting dat dierlijk eiwit beter zou zijn dan plantaardig eiwit volledig achterhaald is, omdat deze op oude proeven met gezuiverd eiwit zou steunen. Natuurlijk, levend eiwit van een gelijke chemische samenstelling, zoals het in onze levensmiddelen voorkomt, zou niet alleen andere eigenschappen hebben, maar zich ook anders gedragen.

Prof. Schuphan, die de biologische waarde van het eiwit in groene bladeren heeft nagegaan, vond dat het eiwit van het groene blad en aardappeleiwit al in een bescheiden hoeveelheid het graaneiwit aanvullen. Samen met Lintzel werkte hij een begrip en een test uit voor de biologische eiwitbenutting bij een volwassene. De verrassende uitkomst hiervan was dat vleeseiwit niet tot de hoogwaardige eiwitten behoort, en op hetzelfde niveau staat als peulvruchten. Melk bleek wel hoogwaardig te zijn, vooral in de groeiperiode. Maar de hoogste biologische waarde hebben aardappels en groene groenten.

De door dr. Kofrànyi aan het Max Planck-Instituut geleide onderzoeken hebben de oudere opvattingen voor het merendeel bevestigd en laten erkennen dat niet het vleeseiwit de hoogste biologische waarde heeft, maar dat elk mengsel van twee verschillende eiwitbronnen biologisch hoogwaardiger is dan één eiwitbron.

Uit al deze onderzoeken en ervaringen blijkt dat het probleem van een gezonde voeding wat betreft eiwit ook wetenschappelijk tot een oplossing komt. Inmiddels hebben beroemd geworden artsen en levenshervormers die inzichten al tientallen jaren eerder verkondigd."