Groene Dag - Gezonde voeding

Pas op met soya

Soyaproducten worden de hemel in geprezen. In de zoektocht naar een ‘alternatief’ of een ‘vervangproduct’ voor vlees, gaan veel mensen over tot het gebruik van soyaproducten.

Soya behoort tot de peulvruchten. Hoewel gehoopt werd dat de invoering van meer soyaproducten een antwoord zouden bieden tot de kans op een gezonde voeding voor een groeiende wereldbevolking, merken wij nu dat er aan de soyaproducten ook tal van beperkingen en zelfs mogelijke gevaren zijn.

Bij de granen hebben we te maken met inhibitoren (enzymremmers of anti-enzymen); bij peulvruchten zijn de inhibitoren op hun krachtigst.

Daarom kunnen peulvruchten nooit rauw gebruikt worden. Ze moeten noodzakelijkerwijze eerst gekookt worden.

Vanuit het principe van de juiste voedselcombinaties weten we dat de combinatie van eiwit met zetmeel verre van ideal is. In peulvruchten vinden we beide gelijktijdig sterk vertegenwoordigd. Dit verklaart de moeilijke verteerbaarheid van peulvruchten. In de voedingsindustrie waar voedingsstoffen gescheiden worden, vindt men daar wel iets op, maar…

Ter verantwoording van soyaproducten en peulvruchten worden tal van argumenten gebruikt, maar wie kan deze argumenten natrekken op hun waarde ?

In dit artikel vindt u enkele argumenten met hun reflectie.

Mythes en waarheden over soya.

Mythe: Het gebruik van soya als voedsel is al duizenden jaren oud.

Waarheid: Soya werd het eerst gebruikt tijdens de late Chou dynastie (1134 –246 v. Chr.), maar alleen pas nadat de Chinezen geleerd hadden om soyabonen te laten fermenteren om er voedsel zoals tempeh, natto en tamari van te maken.

Mythe: Aziatische culturen eten grote hoeveelheden soya als voedsel.

Waarheid.: De gemiddelde consumptie van soya als voedsel in Japan en China is 10 gram (ongeveer 2 theelepels) per dag. De Aziaten consumeren de soya in kleine hoeveelheden als condiment, en niet als vervanging van dierlijk voedsel.

Mythe: Modern soyavoedsel schenkt dezelfde gezondheidsvoordelen als traditioneel gefermenteerd voedsel.

Waarheid: De meeste tegenwoordige soya is niet gefermenteerd om de toxines in de soyabonen te neutraliseren, en wordt verwerkt op een manier die de eiwitten denatureert en de carcinogenenwaarden laat stijgen.

Mythe: Soya voorziet in een compleet eiwit.

Waarheid: Zoals alle peulvruchten zijn soyabonen arm aan de zwavelhoudende aminozuren methionine en cystine. Daarbij wordt het gevoelige lysine door de moderne verwerkingsmethodes gedenatureerd.

Mythe: Gefermenteerde soya kan voorzien in vitamine B12 in vegetarische voeding.

Waarheid: De samenstelling van vitamine B12 zoals die in soya zit, kan door het menselijke lichaam niet gebruikt worden; in feite veroorzaakt soya dat het lichaam meer vitamine B12 nodig heeft.

Mythe: Soya formules in babyvoeding zijn veilig voor zuigelingen.

Waarheid: Soya bevat trypsine-remmers die de eiwitvertering remmen en de pancreasfunctie aandoen. Bij testen op dieren leiden dieten die rijk zijn aan trypsine-remmers tot gebrekkige groei en pancreasontregelingen. Soya verhoogt de lichaamsbehoefte aan vitamine D voor sterke botten en normale groei. Fytinezuur in soya resulteert in gereduceerde beschikbaarheid van ijzer en zink welke nodig zijn voor de gezondheid en de ontwikkeling van de hersenen en het zenuwstelsel. In soya ontbreekt ook de cholesterol, wat evenzo essentiëel is voor de ontwikkeling van de hersenen en het zenuwstelsel. Megadosissen aan phyto-oestrogenen in soyaformules werden in recente trends geobserveerd in de vervroegde voortijdige seksuele ontwikkeling bij meisjes en vertraagde of verlate seksuele ontwikkeling bij jongens.

Mythe : Soya kan osteoperose voorkomen.

Waarheid: Soya kan gebrek veroorzaken aan calcium en vitamine D, beide nodig voor gezonde botten. Calcium wordt vooral betrokken uit bladgroenten (rijkelijk aanwezig in de Aziatische keuken) en uit melkproducten.

Mythe: Modern voedsel beschermt tegen vele soorten kanker.

Waarheid: Een Brits regeringsrapport concludeerde dat er slechts weinig bewijs voor is dat soya beschermt tegen borstkanker of enigerlei andere vormen van kanker. In feite kan soya resulteren in een verhoogd kanker-risico.

Mythe: Phyto-oestrogenen in soya kunnen de mentale mogelijkheden vergroten.

Waarheid: Een recent onderzoek bevond dat de vrouwen met de hoogste waarden aan oestrogenen in hun voedsel de laagste waarden in waarnemende functies hadden.

De Japanse en Amerikaanse tofu-consumptie op middelbare leeftijd wordt in verband gebracht met de Ziekte van Alzheimer op latere leeftijd.

Mythe: Soya oestrogenen (isoflavioniden) zijn goed voor je.

Waarheid: De isoflavoniden in soya zijn phyto-endocrine ontregelaars. Op diëtisch niveau kunnen ze de ovulatie voorkomen en de groei van kankercellen bevorderen. Reeds 4 eetlepels soya per dag kunnen resulteren in hypothyroïdie met symptomen van lethargische constipatie, gewichtstoename en vermoeidheid.

Mythe: Soya beschermt tegen hartziekte.

Waarheid: Bij sommige mensen zal de soya een cholesterolverlaging bewerken, maar er is geen bewijs voor dat het verlagen van de cholesterol iemands risico om een hartinfarct te krijgen verlaagt.

Mythe: Soya is veilig en van gezondheidsvoordeel voor vrouwen. (Om te gebruiken in hun postmenopausale jaren.)

Waarheid: Soya kan de groei van oestrogenen-afhankelijke tumoren stimuleren en schildklierproblemen veroorzaken. Een lage schildklierfuctie wordt in verband gebracht met moeilijkheden in de menopause.

Mythe: Isoflavonoiden in geïsoleerde soyaproteine hebben de GRAS-status (Generally Recognized as Safe = Algemeen als Veilig Herkend).

Waarheid: Daniels Midland (ADM) trok recent zijn aanwending voor het FDA en de GRAS terug voor isoflavonoiden uit soya, volgend op een uitbarsting van protest van de wetenschappelijke gemeenschap. Het FDA keurde nooit de GRAS-status voor geïsoleerd soyaeiwit goed vanwege de bezorgdheid met betekking tot toxines en carcinogenen in verwerkte soya.

Mythe : Soya is goed voor het seksleven.

Waarheid: Vele onderzoeken op dieren hebben uitgewezen dat soyavoedsel onvruchtbaarheid bij dieren veroorzaakt. De consumptie van soya vermeerdert de haargroei bij mannen van middelbare leeftijd, wat verlaagde testosteronwaardes aangeeft.

Tofu werd door Boedistische monniken geconsumeerd om de libido te reduceren.

Mythe: Soyabonen zijn goed voor het milieu

Waarheid: De meeste soyabonen die in de V.S. groeien zijn genetisch ontwikkeld om toe te laten dat boeren grotere hoeveelheden herbicides kunnen gebruiken, en zo veel giftige stoffen in het millieu brengen.

Mythe: Soya voedsel is goed voor ontwikkelingslanden.

Waarheid: In derde wereld landen vervangen de soyabonen de traditionele oogsten en verplaatsen het verwerken door de plaatselijke bevolking naar multinationale corporaties.


	Pas op met soya Soyaproducten worden de hemel in geprezen. In de zoektocht naar een ‘alternatief’ of een ‘vervangproduct’ voor vlees, gaan veel mensen over tot het gebruik van soyaproducten. Soya behoort tot de peulvruchten. Hoewel gehoopt werd dat de invoering van meer soyaproducten een antwoord zouden bieden tot de kans op een gezonde voeding voor een groeiende wereldbevolking, merken wij nu dat er aan de soyaproducten ook tal van beperkingen en zelfs mogelijke gevaren zijn. Bij de granen hebben we te maken met inhibitoren (enzymremmers of anti-enzymen); bij peulvruchten zijn de inhibitoren op hun krachtigst. Daarom kunnen peulvruchten nooit rauw gebruikt worden. Ze moeten noodzakelijkerwijze eerst gekookt worden. Vanuit het principe van de juiste voedselcombinaties weten we dat de combinatie van eiwit met zetmeel verre van ideal is. In peulvruchten vinden we beide gelijktijdig sterk vertegenwoordigd. Dit verklaart de moeilijke verteerbaarheid van peulvruchten. In de voedingsindustrie waar voedingsstoffen gescheiden worden, vindt men daar wel iets op, maar… Ter verantwoording van soyaproducten en peulvruchten worden tal van argumenten gebruikt, maar wie kan deze argumenten natrekken op hun waarde ? In dit artikel vindt u enkele argumenten met hun reflectie. Mythes en waarheden over soya. Mythe: Het gebruik van soya als voedsel is al duizenden jaren oud. Waarheid: Soya werd het eerst gebruikt tijdens de late Chou dynastie (1134 –246 v. Chr.), maar alleen pas nadat de Chinezen geleerd hadden om soyabonen te laten fermenteren om er voedsel zoals tempeh, natto en tamari van te maken. Mythe: Aziatische culturen eten grote hoeveelheden soya als voedsel. Waarheid.: De gemiddelde consumptie van soya als voedsel in Japan en China is 10 gram (ongeveer 2 theelepels) per dag. De Aziaten consumeren de soya in kleine hoeveelheden als condiment, en niet als vervanging van dierlijk voedsel. Mythe: Modern soyavoedsel schenkt dezelfde gezondheidsvoordelen als traditioneel gefermenteerd voedsel. Waarheid: De meeste tegenwoordige soya is niet gefermenteerd om de toxines in de soyabonen te neutraliseren, en wordt verwerkt op een manier die de eiwitten denatureert en de carcinogenenwaarden laat stijgen. Mythe: Soya voorziet in een compleet eiwit. Waarheid: Zoals alle peulvruchten zijn soyabonen arm aan de zwavelhoudende aminozuren methionine en cystine. Daarbij wordt het gevoelige lysine door de moderne verwerkingsmethodes gedenatureerd. Mythe: Gefermenteerde soya kan voorzien in vitamine B12 in vegetarische voeding. Waarheid: De samenstelling van vitamine B12 zoals die in soya zit, kan door het menselijke lichaam niet gebruikt worden; in feite veroorzaakt soya dat het lichaam meer vitamine B12 nodig heeft. Mythe: Soya formules in babyvoeding zijn veilig voor zuigelingen. Waarheid: Soya bevat trypsine-remmers die de eiwitvertering remmen en de pancreasfunctie aandoen. Bij testen op dieren leiden dieten die rijk zijn aan trypsine-remmers tot gebrekkige groei en pancreasontregelingen. Soya verhoogt de lichaamsbehoefte aan vitamine D voor sterke botten en normale groei. Fytinezuur in soya resulteert in gereduceerde beschikbaarheid van ijzer en zink welke nodig zijn voor de gezondheid en de ontwikkeling van de hersenen en het zenuwstelsel. In soya ontbreekt ook de cholesterol, wat evenzo essentiëel is voor de ontwikkeling van de hersenen en het zenuwstelsel. Megadosissen aan phyto-oestrogenen in soyaformules werden in recente trends geobserveerd in de vervroegde voortijdige seksuele ontwikkeling bij meisjes en vertraagde of verlate seksuele ontwikkeling bij jongens. Mythe : Soya kan osteoperose voorkomen. Waarheid: Soya kan gebrek veroorzaken aan calcium en vitamine D, beide nodig voor gezonde botten. Calcium wordt vooral betrokken uit bladgroenten (rijkelijk aanwezig in de Aziatische keuken) en uit melkproducten. Mythe: Modern voedsel beschermt tegen vele soorten kanker. Waarheid: Een Brits regeringsrapport concludeerde dat er slechts weinig bewijs voor is dat soya beschermt tegen borstkanker of enigerlei andere vormen van kanker. In feite kan soya resulteren in een verhoogd kanker-risico. Mythe: Phyto-oestrogenen in soya kunnen de mentale mogelijkheden vergroten. Waarheid: Een recent onderzoek bevond dat de vrouwen met de hoogste waarden aan oestrogenen in hun voedsel de laagste waarden in waarnemende functies hadden. De Japanse en Amerikaanse tofu-consumptie op middelbare leeftijd wordt in verband gebracht met de Ziekte van Alzheimer op latere leeftijd. Mythe: Soya oestrogenen (isoflavioniden) zijn goed voor je. Waarheid: De isoflavoniden in soya zijn phyto-endocrine ontregelaars. Op diëtisch niveau kunnen ze de ovulatie voorkomen en de groei van kankercellen bevorderen. Reeds 4 eetlepels soya per dag kunnen resulteren in hypothyroïdie met symptomen van lethargische constipatie, gewichtstoename en vermoeidheid. Mythe: Soya beschermt tegen hartziekte. Waarheid: Bij sommige mensen zal de soya een cholesterolverlaging bewerken, maar er is geen bewijs voor dat het verlagen van de cholesterol iemands risico om een hartinfarct te krijgen verlaagt. Mythe: Soya is veilig en van gezondheidsvoordeel voor vrouwen. (Om te gebruiken in hun postmenopausale jaren.) Waarheid: Soya kan de groei van oestrogenen-afhankelijke tumoren stimuleren en schildklierproblemen veroorzaken. Een lage schildklierfuctie wordt in verband gebracht met moeilijkheden in de menopause. Mythe: Isoflavonoiden in geïsoleerde soyaproteine hebben de GRAS-status (Generally Recognized as Safe = Algemeen als Veilig Herkend). Waarheid: Daniels Midland (ADM) trok recent zijn aanwending voor het FDA en de GRAS terug voor isoflavonoiden uit soya, volgend op een uitbarsting van protest van de wetenschappelijke gemeenschap. Het FDA keurde nooit de GRAS-status voor geïsoleerd soyaeiwit goed vanwege de bezorgdheid met betekking tot toxines en carcinogenen in verwerkte soya. Mythe : Soya is goed voor het seksleven. Waarheid: Vele onderzoeken op dieren hebben uitgewezen dat soyavoedsel onvruchtbaarheid bij dieren veroorzaakt. De consumptie van soya vermeerdert de haargroei bij mannen van middelbare leeftijd, wat verlaagde testosteronwaardes aangeeft. Tofu werd door Boedistische monniken geconsumeerd om de libido te reduceren. Mythe: Soyabonen zijn goed voor het milieu Waarheid: De meeste soyabonen die in de V.S. groeien zijn genetisch ontwikkeld om toe te laten dat boeren grotere hoeveelheden herbicides kunnen gebruiken, en zo veel giftige stoffen in het millieu brengen. Mythe: Soya voedsel is goed voor ontwikkelingslanden. Waarheid: In derde wereld landen vervangen de soyabonen de traditionele oogsten en verplaatsen het verwerken door de plaatselijke bevolking naar multinationale corporaties.