Ik hou zo van de stilte,
Stilte, stilte, zalig niets,
Hoe machteloos voel ik me
tegenover deze woordenloze kracht.
Stilte,
ik houd mijn adem in
en verklein.
Hoe stiller,
hoe meer ik verdwijn.
Iets in mij wil brullen en roepen.
Stilte is een geheim
Niets en hoe meer niets
hoe meer ik zoek naar 'iets'.
Afdalen naar de rustige oorden
Aan de stranden van mijn woorden.
Zonnebad onder wolkenloze Hemel
onder ligt de Aarde overwonnen.
Ik houd zo van de Stilte.
Het contact tussen Hemel en Aarde
Andere dingen zijn toch
zonder waarde.
Heilig is de Stilte
waarin ik
de sleutel vind,
Waarin ik ontdek
hoe ik in de Hemel word bemind.
De stilte is een kracht
En zij heeft me in haar macht.
Ze is mijn eten en mijn drinken,
stilt mijn honger en mijn dorst,
verlicht elke last,
die ik nodeloos heb getorst.
Ik hou van de Stilte
en zij van mij…

Stefaan de Wever