Vogels hebben hemel en aarde als hun huis.
Hoog in de lucht of beneden, zij voelen zich thuis.
Zij slaan de vleugels, trotseren de wind,
Steeds op zoek naar waar alles begint.
Het leven gaat voort, zeggen zij in hun taal.
Vlieg en leef, is hun enig verhaal.
Van tak naar tak,
Elke vleugelslag met hetzelfde gemak.
Op de grond of daar hoog in de lucht,
Nog nooit gehoord een vogelzucht.
Zij kennen hun tijd en weten wat te doen.
Op hun tijd een nest gebouwd met vogelfatsoen.
Een ei en uitgebroed
Kom een vogel niet zeggen hoe dat moet
En is het jong uit de enge schaal gebroken
Terwijl in de natuur het leven is ontloken
Dan wordt gezorgd, bedrijvig vliegen zij af en aan,
En aan het jonge leven wordt alleen maar goed gedaan. Later,de eerste les vleugelslag.
Het leren van een lied, het begroeten van de dag.
Het jong dat groeit, en oefening baart kunst
En onder 't waakzaam oog, is dit een hele gunst.
De eerste vlucht, het heerlijke hemelse gevoel.
Geloof me, van elke vogel is dit het levensdoel.
Hun hele leven wijde zij eraan
om Hemel & Aarde
aan elkaar te rijgen met een draad.
Het verwondert misschien,
dat je nergens vindt de naad.
Wees van één ding zeker : vogels kunnen er wat van.
En terecht zijn wij verbaasd, zo nu en dan...

Stefaan de Wever