Kenmerkend voor Equisetum zijn de duidelijk gelede meestal holle mergstengels.

De zijtakken staan in kransen, afgewisseld door kransen van kleine schubvormige bladeren, die aan de basis met elkaar vergroeid zijn.

De heermoes vormt in het voorjaar vanuit de wortelstok eerst een grijsbruine, vruchtbare stengel met sporenaar. Als de sporen rijp zijn sterven de stengels af.

De onvruchtbare, groene stengels verschijnen pas als de sporenaren van de bruine stengels aan het afrijpen zijn. Deze steriele stengels bestaan uit een ongeveer 20 - 40 cm hoge vertakkingen, waarvan het onvertakte boveneinde ver boven de zijtakken uitsteekt. Deze takken maken via de fotosynthese of bladgroenverrichting voedsel dat opgestapeld wordt in de ondergrondse stengel of wortelstok.

Er zijn meer dan twintig soorten bekend waarvan de meeste graag op drassige bodem groeien. De plant is over de gehele wereld verspreid, met uitzondering van Australië en Nieuw-Zeeland. Enkele soorten zijn o.a.: schaafstro, de bospaardenstaart, en de reuzenpaardenstaart.

Zeer algemeen in België en Nederland is Equisetum arvense, heermoes of akkerpaardenstaart. Deze komt voor op vochtige akkers, langs wegen, spoorwegen, in bossen. Steeds meer komen we deze door tuiniers niet erg geliefde plant ook tegen in onze siertuin op verstoorde, vochtige, zure grond.

Bestrijden is zeer moeilijk, maar grote groepen kunt u zeker doen afnemen door ze uit te putten. Als ze bovengronds komen om nieuwe energie op te doen, moeten deze steeds weer worden doodgespoten of afgehakt. Zo kan de plant geen nieuwe ondergrondse voedselreserves in de wortelstok opslaan. Hierdoor zal de plant na verloop van tijd niet genoeg energie meer over hebben om nog nieuwe takken te vormen.

De biologische tuinier kan de afgehakte paardenstaarten verder nog gebruiken en verwerken tot schimmelbestrijdingsmiddel. Het is namelijk zo dat de plant zeer veel kiezel en pectinezuur bevat. Doordat ze zoveel kiezel bevatten werden de planten al sinds de Romeinen gebruikt op pannen mee uit te schuren. Kiezel zorgt bij planten voor een stevige celwand, waardoor schimmels de planten moeilijk kunnen infecteren. Denk maar aan witziekte bij de bergamotplant (Monarda), longkruid (Pulmonaria),… 100 gram verse of 25 gram gedroogde paardenstaarten op een liter water gedurende 24 uur laten trekken. Het sopje zeven en dan zonder aan te lengen sproeien of nevelen ’s morgens bij droog weer.

Paardenstaarten zijn niet geschikt voor huisdieren, gedroogde stengels tussen hooi moet vermeden worden.

Gebruik: De gedroogde groene stengels

Alleen de steriele stengel wordt gebruikt om zijn versterkende werking op onder meer de huid, nagels en botten.

Aangetoonde werkzame stoffen zijn: saponinen, kalium en kiezelzuur, het laatste gedeeltelijk oplosbaar in water, gedeeltelijk onoplosbaar. Eveneens sporen van alkaloïden en looistoffen (om bloedingen tegen te gaan).

Urineafdrijvend, alleen bij zieken aantoonbaar.

De plant wordt meer en meer gebruikt voor het behandelen van reuma.

De groene drogerij tegen bloedstelping bij maagbloedingen. Op dezelfde manier werkt uitgeperst sap van verse planten.

Heermoes ter verbetering van de conditie van: nagels, huid, haren, bindweefsel en beenderen.

Heermoes, groen kruid in gedroogde vorm, gemalen tot poeder, als voedingsaanvulling rijk aan basische mineralen en sporenelementen ter verbetering van de conditie van huid, haar en botten. In pot van 250 gram.

Normale dagdosis: 2 à 3 koffielepels per dag in sausje of soepen of in een drank. Niet meekoken.