Hoe maakt u het?

Waterdistillatie : zekerheid van zuiver water

"De wetenschap van het leven is voor tachtig procent de wetenschap van het water, maar dan een kristalhelder water, chemisch zuiver en bacteriologisch maagdelijk water, vrij van chemie en van minerale zouten, zoals het op grote hoogte uit de lucht komt, of uit de diepte opborrelt uit siliciumhoudend gesteente, want kalkhoudend water zet niet alleen bezinksel af in de waterketel als wij koken, maar het zet ook bezinksel af in ons organisme." - Prof. Vincent.

Echt zuiver water... kent u dat nog?

Water, de belangrijkste component van het menselijk lichaam, wordt soms het meest verwaarloosd. Het lichaam vraagt om zuiver, niet bezoedeld water. Het drinken van zuiver water tot een dagelijkse gewoonte maken getuigt van echte verantwoordelijkheidszin. Maar welk water kiezen ? Verpakte waters zijn niet altijd zonder risico's; de meeste waterzuiveringssystemen hebben hun problemen... Waterzuivering is een delikate aangelegenheid. Iedereen die ooit met waterzuivering bezig geweest is, zal dit kunnen bevestigen. Na jarenlange ervaringen met gecontamineerd water, gebruiken we zelf nu reeds verschillende jaren gedistilleerd water. Dit water wordt aanbevolen in alle vooraanstaande gezondheidsliteratuur, omdat het een gegarandeerde zuiverheid heeft. Noteer : het gaat wel degelijk om water, verkregen door dampdestillatie ! (Dus geen chemisch gedemineraliseerd water)

Uw bron in huis wordt een drinkwaterdistillatie toestel, dat doorlopend water bereidt zoals dat door de natuur gebeurt : verdamping en neerslag. Dit toestel kent nauwelijks kans op slijtage, kent weinig onderhoud en garandeert jarenlang zorgeloos én organisch én anorganisch én bacteriologisch gezuiverd water. Het toestel is via een eenvoudig priksysteem rechtstreeks aan te sluiten op het waterleidingnet, steenput of een andere leiding... en blijft verplaatsbaar. Het is een investering in gezondheid, die zich spoedig terugverdient !

Diverse types distilleerapparatuur beschikbaar.

Vaste of verplaatsbare installaties.

De veiligste manier om u te verzekeren van echt gezond drinkwater.

Zuiver water: een controverse

“Niemand bestrijdt de absolute noodzaak van water voor ons leven. Zonder water treedt de dood binnen enkele dagen in. Ondanks dat, blijft dit thema, buiten de voeding, controversieel. Hoewel er uitdrukkelijk bewezen werd, dat er maar één soort water is, die het lichaam kan verwerken, en dat alle andere soorten water schadelijk zijn, gaat de controverse verder. We hebben te maken met hardnekkige belangengroepen die zo hard zijn als het water waar ze voor strijden.” Zo lezen we in Reines Wasser van T.C.Fry. “Het lichaam kan uitsluitend zuiver water verwerken, water in zijn puurste vorm, en dat is gedistilleerd water. Onzuiver water kan seniliteit veroorzaken, het is één van de hoofdoorzaken van de zgn. ‘verkalkingen’, hoewel het koken van onze voeding een nog groter aandeel heeft aan de vroegtijdige veroudering van de mensen. Water is een oplosmiddel. Het houdt alle mineralen in oplossing. Zonder de eigenschappen van water, mineraalstoffen op te lossen en te transporteren, kunnen planten niet leven. Zoals het een onmisbaar element is voor het menselijk lichaam, zo wordt het ook gebruikt als transportmiddel voor de afvalstoffen. Het werkt dus ontslakkend.”

Toen T.C.Fry zijn stellingen wou verdedigen stond hij onmiddellijk tegenover twee groepen. De controverse speelt zich af rond de vraag : “mineraalhoudend of mineraalvrij water ?” Twee leerstellingen staan hier diametraal tegenover elkaar. De correcte leer vertelt ons dat iedere mineraalstof, die in het water opgelost is, van anorganische oorsprong, voor het lichaam geen enkele zinvolle betekenis kan hebben. Het is onder deze vorm zelfs belastend en vraagt van het organisme zich ermee bezig te houden, zodat het opnieuw uitgescheiden kan worden. Wanneer het organisme niet in prima conditie is, is het mogelijk dat het niet alle anorganische stoffen uischeidt. In plaats van het lichaam te reinigen, wordt er wat van de afval ‘onder het tapijt gekeerd’... Een gedeelte ervan wordt dus in het lichaam opgeslagen. Deze onbruikbare mineralen dragen dan bij tot het ontstaan of het ontwikkelen van : artritis, nierstenen, aderverkalking, galstenen, nierstenen, hartaandoeningen, seniliteit, hersenverkalking en veel andere.

De andere leerstelling vertelt dat water een echte mineraaldrager is en het ideale therapeutische middel. De verdedigers van deze stellingen zijn te vinden onder de commentatoren van de commerciële belangengroepen. Enkele vragen over de manier waarop dit alles moet gebeuren, brengen deze mensen echter zeer spoedig in verlegenheid. Het treurige noodlot wil echter, dat het grootste deel van de bevolking zich toevertrouwt aan het dictaat van de commerciële sector. Zij accepteert deze stellingen zonder er verder vragen bij te stellen.

Argumenten voor zuiver water

Deze samenvatting laat echter niet toe deze twee stellingen tegenover elkaar uit te pluizen. Toch wil ik de argumenten ten gunste van zuiver water, gegeven door T.C. Fry in zes punten samenvatten :

1. Mensen zijn van nature geen waterdrinkende levende wezens. Meestal ontstaat het water drinken uit een ziekelijke of verworven toestand en wordt het tot een gewoonte. Meestal ligt een verkeerde voeding aan de basis van de drang naar dranken. De menselijke organen zijn aangepast aan een voeding die rijkelijk veel water bevat, net zoals vele dieren. Al het voor het lichaam benodigde water is in een juiste voeding rijkelijk voorhanden.
   
   
2. Dorst is het eerste signaal voor de behoefte naar water. Deze behoefte wordt niet bevredigd door vloeistoffen met water waarin gifstoffen en verontreinigingen opgelost zijn, inclusief anorganische mineralen.
   
   
3. Het menselijke lichaam is in de absolute onmogelijkheid om anorganische mineralen te verwerken. Als dat niet zo was, dan zou de gezondste drank zeewater zijn, want dit bevat alle mineralen waarvan het lichaam gebruik maakt. Zeewater is echter totaal ongeschikt. Enkel planten kunnen anorganische mineralen uit de aarde of uit de zee aanwenden. Alle mineralen dienen onder organisch gebonden vorm als plantaardig voedsel moeten gegeten worden.
   
   
4. Anorganische mineralen uit het water zijn belastend voor het lichaam. In het lichaam verbinden de niet uitgescheiden mineralen zich met cholesterol en vormen een aanslag op de aderwanden. Daarom leidt dit tot hartaandoeningen. Verder vormen deze niet uitgescheiden mineralen, in combinatie met urinezuur in gewrichten en spieren, afzettingen die de oorzaak worden van artritisme en andere reumatische aandoeningen.
   
   
5. Indien het inderdaad zo zou zijn dat mineraalhoudend water goed zou zijn, welke mineralen gaan we dan aan het water toevoegen ? Ijzer, kalk, gips, zwavel, arseen, magnesium... om er maar enkele te noemen ! Enkel zeewater bevat alle mineralen. Indien het lichaam dat soort mineralen benut, dan rijst de vraag : welke en hoeveel ?
   
   
6. In water opgeloste mineralen zijn niet beter dan dezelfde mineralen onder verfijnde of vaste vorm. Studie van de mineralen geeft aan, dat wij geen aarde kunnen eten, want daaruit halen wij geen mineralen... en nog minder uit één enkel geïsoleerd mineraal.
   

Een Hygiënistische kijk op water

Zuiver water door Dr. Lambe & Dr. Shelton

In 1815 publiceerde Dr. William Lambe uit Londen een boek : “Water and Vegetable Diet” (Water en plantaardig dieet). In dit boek legde Dr. Lambe uit welke voordelen een plantaardige voedingsgewoonte heeft t.o.v. een vleesvoeding of een gemengde voeding. Hij legt ook uit waarom puur (zacht) water ook zoveel beter is dan hard water. In zijn boek buigt hij zich verder over de vraag : “Is de mens een drinkend wezen?”... Misschien had nooit vòòr Lambe één mens deze vraag zo scherp gesteld en ik kan me best voorstellen dat u zult opmerken : “daar valt nu toch geen vraag over te stellen, dat is toch meer dan evident !” Door deze vraag te stellen kwam een discussie op gang met de vele proís en contraís van vele intelligente mannen en vrouwen en de vraag is nog steeds niet beantwoord, want met heftige woorden loopt de discussie soms verhit verder. Laat ons nu even stilstaan bij de argumenten van Dr. Lambe om het drinken als een aangeleerde gewoonte te bestempelen.

Historische visie op water

Zoals het in de tijd van Lambe de gewoonte was, begon hij zijn boek met een historische kanttekening van de oude boeken. Hij haalt de legendarische Hippocrates aan, die beschrijft hoe zijn tijdgenoten bevreesd waren van het gebruik van (drink)water bij acute ziekten. In het prille begin van het medische beroep verklaarde Hippocrates “Ik heb niets te zeggen in het voordeel van water in het geval van acute ziekten: het vergemakkelijkt het hoesten niet, evenmin bevordert het de uitdrijving der slijmen of het genezen van de ontsteking van de longen of de bronchiën. Het lest de dorst niet, maar wekt hem juist op. In het geval van galziekten, verhindert het de galvloed, en het ontregelt de leverwerking.”

Hierop volgt een citaat uit Van Swieten : “Terwijl de meisjes nippen van hun waterige drankjes, kijk hoe teer en zwak ze worden...” Lambe zei : “En dezelfde schrijver onderstreept met aandrang dat hij menige personen de spanning van hun lichaam heeft zien ten top drijven door het gebruik van thee, koffie, alcohol enz.” Hij wijst er bovendien op dat precies door de gewoonte te drinken, dat het niet bij water blijft, maar dat andere dranken automatisch volgen. U zult het zeker zelf al ervaren hebben hoe vervelend het is, steeds een simpel watertje te moeten vragen als drank.

Onzuiver water is ziekteverwekkend

Lambe rekent af met de vele opvattingen over de smaak en de samenstelling van de waters uit verschillende bronnen. Hij wijst erop hoe kieskeurig oude volkeren waren over de keuze van hun bron en hoe zij zich hielden aan het water van die éne stroom of bron. Lambe besluit hoe het drinken van mineraalbelast of stilstaand water de oorzaak van veel klachten kan zijn. Meestal worden de oorzaken aan andere onderwerpen toegeschreven, zelden aan onzuiver water. De nadelige effecten van het drinken van dergelijke waters hebben de mensen geleid tot alcoholgebruik. De nadelige effecten van alcoholisme zijn bekend. Het behoeft geen tekeningetje hoe in haast alle delen van de wereld gebruik gemaakt wordt van bier of wijn of andere alcoholhoudende drank. Misschien zullen we opwerpen dat ook de dieren water drinken. Dit is niet volledig juist. Er zijn honderden voorbeelden waarin dieren (die hun juiste voeding eten), nooit drinken. De meeste dieren, net zoals de mens, zijn niet echt uitgerust om goed te kunnen drinken. Vruchtensap is geen drank. Alles wat verteerd moet worden (en dus voedingsstoffen bevat) is voeding. Zij zijn ofwel een maaltijd, of maken er een deel van uit. Deze groente- of vruchtensappen ëdrinkení tussen de maaltijden kan voor ernstige verteringsproblemen zorgen, omdat het gebruik ervan op onjuiste tijdstippen indruist tegen de regels van de juiste combinaties.

Wanneer zullen we water drinken?

Met de groeiende vervuiling van het water en de mogelijkheid voor watertekorten voor grote delen van onze planeet, is het belangrijk stil te staan bij deze hemelse nectar die de hoofdbrok van ons lichaam vormt. Nl. 70-80 % van het lichaam bestaat uit water. Alles wat we eten wordt in water opgelost en kan onder geen enkele andere vorm worden verteerd en opgenomen. De rode bloedcellen worden meegevoerd op een stroom van water; afvalstoffen verdwijnen uit het lichaam langs een stroom van water. Alle lichaamsprocessen vinden plaats in en door het water. Het lichaam weerstaat aan hoge temperaturen in de zomer door het feit dat het water pompt doorheen de poriën van de huid, het water verdampt en zorgt voor afkoeling. Doorheen de huid, nieren, ontlasting, langs de longen e.d. verliezen wij dagelijks een gedeelte van het water. Het verlies aan water is in warme perioden aanzienlijk groter dan in koude perioden. Door het feit dat dit water voortdurend wordt afgescheiden, is een regelmatige aanvoer vereist. Veel water vindt zijn weg naar het lichaam dankzij de voeding, in het bijzonder onder de vorm van de sappen van groenten en vruchten. In de meeste van de gevallen van het leven, bereikt het water zo de cellen van het lichaam. Voor wie enorm transpireert, zoals wanneer men werkt in de zomerse zon, zal een bijkomende aanvulling via zuiver water noodzakelijk zijn.

Hoeveel water drinken?

Hoeveel water we drinken, hangt af van een veelheid van omstandigheden, bv. - de aard en de intensiteit van het fysieke werk - de omgevingstemperatuur - de aard van de gebruikelijke voeding - de leeftijd - het geslacht - de grootte en het gewicht van de persoon.

Hoe meer voedingssappen (fruit /groenten) iemand gebruikt, hoe minder aanvulling van water er zal nodig zijn. Er is dus geen vaste regel voorop te stellen over de hoeveelheid water die door iemand dagelijks dient te worden geconsumeerd. Zij die blijven vertellen dat men dagelijks minstens zes grote glazen water (of zelfs tien volgens sommige bronnen) zou moeten drinken, houden geen rekening met de natuurlijke waterbronnen.

Meestal geeft men deze aanbeveling veel liever, dan aan mensen duidelijk te maken dat de énige gezonde manier om te eten en te leven, berust op een voeding waarbij de dagelijkse consumptie van fruit en groenten de ruggegraat van de voeding dient te zijn. Meestal benadert men het belang van fruit en groenten stiefmoederlijk : men onderschat er de kracht van. Tengevolge van een andere voeding, nl. een niet aan het lichaam aangepaste voeding die vooral uit geconcentreerde, gedenatureerde produkten bestaat, waarbij veel zout, smaakmakers en scherpe stoffen worden gebruikt; tengevolge van geconcentreerd zoet e.d. geeft het organisme signalen van vervuiling. Deze signalen wil men weg-spoelen, om ze zo te onderdrukken.

De ijzeren regel voor drinken

Shelton vertelt ons dat de enige veilige regel om te drinken is : “alleen dan te drinken als men dorst heeft, en dan zoveel te drinken tot de dorst verzadigd is. Er is geen voordeel aan buitenmatig drinken. Het is niet mogelijk je lichaamssystemen op deze manier te “spoelen”. Indien dit wel zo zou zijn, dan zouden we met drinken zeer voorzichtig moeten zijn, want dan zouden we de mineralen en andere belangrijke stoffen van het lichaam gewoon naar buiten spoelen. Noch de huid, noch de nieren zijn geholpen met extreme hoeveelheden water. Grote hoeveelheden zouden zelfs, door ze te nemen tijdens, voor en na de maaltijden, kunnen blijken grote voedingsfouten te zijn. Indien water niet door het organisme wordt opgevraagd door dorst, forceer jezelf dan niet om er te nemen.”

Enkele jaren geleden vertelde ik dit op een voordracht. Na de voordracht kwam een dame me bedanken. Ze zei : “Meneer, dit is de eerste keer dat ik dit gehoord heb. Al jaren forceer ik mezelf tot drinken. Ik moet het er bijna inwringen. Het ging me niet om de voorgestelde hoeveelheid water te gebruiken, na al dat fruit en die groenten. Ik ben oprecht gelukkig.” Een uitzondering op deze regel moet gemaakt worden op deze regel: dit is uitzonderlijk voor alle nerveuze personen die in het geheel geen water drinken, of misschien in onvoldoende mate, terwijl hun voeding zelf er ook onvoldoende bevat. Deze personen lijden aan een chronisch watertekort met uitdroging. Hun urine is sterk gekleurd en overgeconcentreerd, met een sterke geur, dikwijls met irritatie bij het urineren. Door het gebruik van natte voeding w.o. fruit en groenten of soep e.d. tussen de maaltijden, ontregelt men het eetritme.

Tussen maaltijden kan enkel en alleen gebruik gemaakt worden van kleine hoeveelheden puur, gedistilleerd water, in plaats van vruchtensap, wat steeds als voeding moet beschouwd worden.

Groene Dag verdeelt volgende WaterWise waterdistillatie-units:

WaterWise Model 4000	€ 299.00
WaterWise Model 1600 De eerste niet-elektrische drinkwaterdistillator	€ 379.00